HELP MACIEK

DRODZY PRZYJACIELE

Miło nam poinformować, że wspólna akcja pomocy finansowej dla Macieja Miernika przyniosła dzięki Wam wymierne korzyści. Dochód z koncertu HELP MACIEK w warszawskiej Stodole oraz akcji towarzyszących koncertowi (m.i. licytacja kurtki Macieja, zakup jego gitary Fender Stratocaster z podpisami wykonawców tego koncertu jako eksponat muzealny przez Muzeum Polskiej Piosenki w Opolu, akcja smsowa oraz dobrowolne darowizny na specjalnym koncie Maćka w Polskiej Fundacji Muzycznej do dnia 25.11.2011 r.) wyniósł do tej pory  51 855 zł.

Wszystkie te środki będą niezwłocznie przekazane Maciejowi Miernikowi.

Ponieważ brakuje jeszcze pieniędzy na przeszczep szpiku (70 tys. zł. operacja koszty 3-tygodniowego pobytu w sterylnych warunkach w szpitalu, czyli około 80 tys.) nadal prowadzimy zbiórkę środków na konto:

„Maciej Miernik” -  56 1440 1101 0000 0000 1361 7821
Polska Fundacja Muzyczna
ul. Kruczkowskiego 12/2, 00-380 Warszawa

Prosimy też o ciągłe wysyłanie  smsów o treści Help Maciek na nr 7248 (2.46 z vat) – ta akcja trwa nadal!

W imieniu swoim i Maćka dziękujemy: Artystom, ekipom technicznym, publiczności i wszystkim ludziom, którzy pomogli przy organizacji, promocji i produkcji tego przedsięwzięcia. Jesteśmy wdzięczni wszystkim anonimowym darczyńcom za dobrowolne wpłaty.

Iwona Sierakowska-Czerniawska – organizatorka koncertu
Monika Gawlińska – organizatorka koncertu
Tomasz Kopeć – Prezes Zarządu Polskiej Fundacji Muzycznej

Pomoc dla Zbigniewa Wegehaupta

Przyjaciele Zbyszka Wegehaupta zwrócili się do Polskiej Fundacji Muzycznej z prośbą o pomoc w dla Zbyszka, który jest unieruchomiony po operacji bajpasów.

Natychmiast uruchomiliśmy subkonto dedykowane Zbyszkowi, aby zebrać środki finansowe, które pomogą mu wrócić do zdrowia.

Polska Fundacja Muzyczna
ul. Kruczkowskiego 12/2
00-380 Warszawa

Numer rachunku: PL 42 1440 1101 0000 0000 0489 4766
Tytułem: ZBIGNIEW WEGEHAUPT
SWIFT / BIC: NDEAPLP2 (dla przelewów zza granicy)


Zbigniew Wegehaupt – kontrabasista
Od ponad 30 lat jego kontrabas wspiera największe ikony polskiego jazzu w działalności koncertowej i studyjnej. Współpracował między innymi z: Janem „Ptaszynem” Wróblewskim, Zbigniewem Seifertem, Tomaszem Stanko, Januszem Muniakiem, Andrzejem Kurylewiczem, Jerzym Satanowskim, Zbigniewem Namysłowskim i Wojciechem Karolakiem. Człowiek niezwykle skromny, pomimo swego muzycznego geniuszu pozostający „mistrzem drugiego planu” przyczyniając się do znakomitych sukcesów innych. Brał udział w wielkich imprezach jazzowych w kraju i za granicą m.in.: Jazz Jamboree, Warsaw Summer Jazz Days, Festiwalu Jazzowym w Hadze, Red Sea Jazz Festiwal, Bilbao Jazz Festiwal, Festiwalu Jazzowym w Dusseldorfie. Sam nagrał trzy autorskie płyty: „Sake” (1984), „Wege” (2005) i Tota (2007). Poza swoim zamiłowaniem do jazzu współuczestniczył również w nagraniach muzyki filmowej i rozrywkowej, współpracując między innymi z Ewą Bem, Andrzejem Zauchą, Justyną Steczkowską i Anną Marią Jopek.
Absolwent klasy kontrabasu Wydziału Instrumentalnego Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Katowicach, prowadzi również działalność pedagogiczną wykładając na Wydziale Jazzu w Państwowej Szkole Muzycznej II st. przy ul. Bednarskiej w Warszawie.

POMOC DLA MACIEJA MIERNIKA

Maciek Miernik znany m. in. z grup Index, Aurora, Noah-Noah, Restrykcja, Reflection, Flashback, 1984 jest ciężko chory. Zmaga się z nowotworem układu krwiotwórczego (szpiczak mnogi, wyniszczający kości). To stało się tak nagle. Maciek jest po ciężkiej operacji kręgosłupa. Wstawiono mu pięć tytanowych implantów. Być może trzeba będzie zrobić przeszczep szpiku. Są też przerzuty do żebra i biodra. Od wtorku rozpoczął chemioterapię, gdyż na naświetlania było już za późno. Z relacji przyjaciół Maćka wynika, że wyprzedał już całe swoje studio muzyczne. Nakłady na leczenie są bardzo wysokie. Maciej od kilku lat jest ustatkowanym mężem Ady, a od trzech i pół roku jest szczęśliwym tatą ślicznej Lenki, dla której jest gotów walczyć z tym choróbskiem z całych sił. Wszyscy, którzy spotkali go na swojej drodze wiedzą, jakim jest wspaniałym człowiekiem. Od 20 lat mieszka i tworzy w Nowym Jorku i prawie zawsze goszczą u niego przyjaciele, znajomi i nieznajomi z Polski, którym nigdy nie odmówił pomocy. Teraz on się znalazł w trudnej sytuacji. Pomóżmy mu stanąć na nogi. W Polskiej Fundacji Muzycznej utworzyliśmy specjalne subkonto „MACIEJ MIERNIK”, gdzie będziemy gromadzić środki na leczenie Macieja. Nordea Bank PL 56 1440 1101 0000 0000 1361 7821 Weźmy licznie udział w koncercie, zorganizowanym przez jego przyjaciół muzyków, z którego dochód będzie przeznaczony na jego leczenie. więcej szczegółów >>>

Jarocin zagra dla Stopy

Muzycy zespołów Acapulco, Acid Drinkers, Armia, Farben Lehre, Moskwa, a także projektu R.U.T.A. już potwierdzili, że w lipcu podczas tegorocznego Jarocin Festiwalu wystąpią… na boisku piłkarskim w meczu charytatywnym „Jarocin gra dla Stopy”.
Cały dochód ze sprzedaży biletów zostanie przekazany rodzinie Piotra „Stopy” Żyżelewicza.

Piotr „Stopa” Żyżelewicz zmarł 12 maja w wieku 46 lat w wyniku wylewu krwi do mózgu. Osierocił 3 dzieci - Zosię, Franka i Anielkę. Rodzina pozostała nie dość, że w wielkim smutku, to jeszcze w ciężkiej sytuacji finansowej. Jego żona Kasia pozostała ze spłatą kredytu na skromny, ale z pasją budowany wspólnie dom.

Piotr „Stopa” Żyżelewicz był wspaniałym człowiekiem i znakomitym muzykiem, legendą polskiej sceny rockowej, perkusistą m.in. Armii, Brygady Kryzys, Izraela, Marionety, Moskwy, Voo Voo i 2Tm2,3. Jego grę możemy usłyszeć na ponad 50 płytach. Wielokrotnie gościł na jarocińskich festiwalach. W tym roku 15 lipca miał zagrać w Jarocinie z Armią specjalny koncert w 20-lecie wydania płyty „Legenda”.

Przyjaciele „Stopy” organizują koncerty charytatywne, z których dochody są wpłacane na konto Polskiej Fundacji Muzycznej na specjalne subkonto pomocowe dla rodziny Piotra.

Z inicjatywy powstającego przy Muzeum Regionalnym w Jarocinie Spichlerza Polskiego Rocka 16 lipca muzycy zespołów Acapulco, Acid Drinkers, Armia, Farben Lehre, Moskwa, a także projektu R.U.T.A. zagrają, aby pomóc Kasi i dzieciom. Spotkają się jednak nie na scenie, ale na boisku piłkarskim w meczu charytatywnym „Jarocin gra dla Stopy”.

Kolejne zespoły zgłaszają chęć udziału w tym wydarzeniu, dlatego nie jest wykluczone, że zostanie rozegrany nie jeden mecz, ale turniej piłkarski. Już można więc wyobrazić sobie Titusa z Acid Drinkers pędzącego na bramkę, w której między słupkami stanie Tomek Budzyński z Armii czy Pawła „Gumę” Gumolę z Moskwy kiwającego się Robertem „Robalem” Materą - wokalistą Dezertera, ale i projektu R.U.T.A.

Na mecz będą sprzedawane bilety w cenie 10 zł. Oczywiście chętni będą mogli zapłacić więcej. Wpływy ze sprzedaży zostaną wpłacone na specjalne subkonto o nazwie STOPA utworzone przez Polską Fundację Muzyczną:
31 1440 1101 0000 0000 0492 7362
Polska Fundacja Muzyczna
ul. Kruczkowskiego 12, lok.2, 00-380 Warszawa

Celem takiego konta jest prawna i skarbowa ochrona interesów Kasi Żyżelewicz, by darowizny lub wpłaty celowe były prowadzone w sposób zgodny z wymaganymi procedurami, jak też by zabezpieczały intencje darczyńców, którzy chcą mieć pewność, że wszystko dzieje się prawidłowo, terminowo, zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Organizatorami „Jarocin gra dla Stopy” są Muzeum Regionalne w Jarocinie – Spichlerz Polskiego Rocka, centrum sportowo-hotelowe Jarocin-Sport we współpracy z Polską Fundacją Muzyczną za wiedzą i przy akceptacji Kasi Żyżelewicz.

W niedzielę festiwalową 17 lipca o godz. 12.30 w kościele św. Marcina w Jarocinie zostanie odprawiona msza św. w intencji Piotra „Stopy” Żyżelewicza.

Odszedł Krzysztof Wroński

Krzysztof Wroński - wspaniały muzyk, gitarzysta, wokalista. Grał wszystko - blues, jazz, rock, pop, funky.
Nasz kolega, prawdziwy artysta, nie mający na względzie swojej wygody i zabezpieczenia na przyszłość.
Żył dniem dzisiejszym, tu i teraz.
W swoim nowym (jeszcze nie gotowym) domu pod Radziejowicami miał nam grać na ganku gitarowe hity. Swój ostatni koncert zagrał w Klubie MATRIX w połowie marca.
Zostawił żonę, 5 letnią Tosię i przyjaciół. Miał 55 lat.

Joanna Kapkowska

Pomoc dla Rodziny STOPY

Przyjaciele Piotra STOPY,

KIlka dni temu po rozmowie z Kasią Żyżelewicz sądziłem, że wkrótce będziemy zbierać środki na mozolną rehabilitację Piotra. Stało się inaczej.
To słabe, jak nagle odchodzi 46 letni człowiek, i taki znakomity muzyk. Od dzisiaj wiemy, że wsparcia będzie potrzebować rodzina Żyżelewiczów - Kasia z 3 ich dzieci: Zosią, Frankiem i Anielką.
Szkoda by było, by nowy, z sercem budowany skromny dom Piotra porwała spod Puszczy Kampinoskiej jakaś hipoteka…

foto. J. Doroszkiewicz

Od teraz przy PFM działa subkonto o nazwie STOPA
31 1440 1101 0000 0000 0492 7362
Polska Fundacja Muzyczna, ul. Kruczkowskiego 12/2 Warszawa
Na to konto będą wpływać różne środki, jakie środowisko muzyczne już dziś chcą przekazywać Piotrowej Rodzinie.

więcej informacji na stronie: http://www.voovoo.pl

16 czerwca 2011 w warszawskim Klubie Stodoła odbędzie się koncert charytatywny "Dla Stopy".
Zagrają:
2TM2,3
ABRADAB
ARMIA
ROBERT BRYLEWSKI, TOMASZ LIPIŃSKI (BRYGADA KRYZYS)
KABARET MUMIO
KIM NOWAK
KNŻ
MALEO REGGAE ROCKERS
MAMADU
MOSKWA
KATARZYNA NOSOWSKA
ADAM NOWAK (RAZ, DWA, TRZY)
MAŁGORZATA WALEWSKA
ZAKOPOWER
VOO VOO

Pożegnanie Sławka Kulpowicza

19. lutego 2008 na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach pożegnaliśmy Sławka Kulpowicza.

Sławomir Kulpowicz zmarł w Warszawie 7. lutego po długiej walce z ciężką chorobą nowotworową.

Artystę wspomina Tomasz Tłuczkiewicz, jego przyjaciel i pomysłodawca koncertów benefisowych, które odbyły się w końcu stycznia w Warszawie.

„Sławek był nie tylko wybitnym muzykiem, ale wspaniałym człowiekiem o szerokich horyzontach. Trudno wyobrazić sobie świat muzyki bez niego” - powiedział PAP prezenter radiowy, Tomasz Tłuczkiewicz, przyjaciel zmarłego w czwartek muzyka.

"Przyjaźniliśmy się ze Sławkiem od dawna, od połowy lat 60, kiedy przyjeżdżał na festiwale Jazz nad Odrą, które organizowałem. Za początek jego kariery można uznać zaproszenie go do swojego zespołu przez samego Zbigniewa Namysłowskiego w drugiej połowie lat 60. To był początek jego kariery jako pianisty, kompozytora, a z czasem także lidera wielu zespołów".

Jak wspominał Tłuczkiewicz, po kwartecie Namysłowskiego z inicjatywy Kulpowicza i na bazie jego kompozycji powstał zespół The Quartet, który - jego zdaniem - był jednym z niewielu w historii polskiego jazzu zespołów o formacie światowym.

"To był niezwykły zespół, który nie miał sobie równych ani wtedy, ani teraz. Tam Sławek okrzepł jako lider, jako szef zespołu. Później był członkiem wielu innych formacji muzycznych m.in. znanego kwartetu z Tomaszem Stańko. To były czołowe zespoły polskiej sceny jazzowej lat 80." - podkreślił Tłuczkiewicz.

Przypomniał także zainteresowanie Kulpowicza kulturą z innych części świata, zwłaszcza Indii. Muzyk razem ze Zbigniewem Namysłowskim pierwszą podróż do Indii odbył już w połowie lat 60. "Później podróżował tam bardzo często i miał wielu przyjaciół, także muzyków. Występował i nagrywał m.in. z Shujaatem Khan'em, mistrzem sitaru " - zaznaczył Tłuczkiewicz.
Zainteresowanie Kulpowicza kulturą Indii było bardzo głębokie i doprowadziło także do bliskiej znajomości z wieloma osobami, które dzieliły tę pasję m.in. z Alice Coltrane, wdową po Johnie, który był największą inspiracją muzyka.

Tłuczkiewicz przypomniał również, że w benefisie zorganizowanym jako pomoc dla ciężko chorego Kulpowicza 27 stycznia, wzięli udział wszyscy polscy artyści jazzowi. "Uznali oni za punkt honoru i dumy to, że mogą pokazać przyjaźń dla Sławka i solidarność z nim" - mówił wyraźnie wzruszony Tłuczkiewicz.

Sławomir Kulpowicz był wybitnym pianistą i kompozytorem. Z wyróżnieniem ukończył wydział jazzu i muzyki rozrywkowej Akademii Muzycznej w Katowicach. Tam też związał się z grupą Silesian Set. Po powrocie do Warszawy był członkiem Kwartetu Zbigniewa Namysłowskiego, z którym nagrywał i koncertował w kraju i za granicą (1976-1977). Przez kolejne lata (1977-1981) grał także w zespole The Quartet Tomasza Szukalskiego.
W 1981 roku zdecydował się na samodzielną działalność artystyczną. Założył zespół In Formation, który grywał jako duet i trio (Czesław Bartkowski - perkusja, Witold Szczurek - kontrabas), kwartet (Bartkowski, Szczurek, Tomasz Stańko - trąbka) i sekstet (Bartkowski, Szczurek, Stańko, Andrzej Olejniczak - saksofon tenorowy, Dominik Wit - tuba). Dawał także solowe koncerty. Okazjonalnie tworzył też grupy Private Music, New Formation.

Jako wykonawca i kompozytor inspirował się też muzyką Wschodu, współpracował m.in. z Hindusem Shujaatem Khanem i Turkiem Burhanem Ocalem. Kulpowicz zapraszał też na swoje koncerty i nagrania twórców nie związanych z jazzem m. in.: aktorkę Barbarę Dziekan, wokalistów Marka Bałatę, Czesława Niemena i Mieczysława Szcześniaka.
Obok utworów jazzowych, komponował również ilustracje do spektakli baletowych i teatralnych.

Od pewnego czasu zmagał się z chorobą nowotworową. Zmarł w wieku 56 lat.

Koncert pamięci Henryka Albera

11. lutego odbędzie się koncert upamiętniający życie i twórczość zmarłego niedawno Henryka Albera Serafinowicza – legendarnego polskiego gitarzysty, jazzmana, kompozytora i nauczyciela młodzieży.

Henryk Alber w latach 70. współpracował z Janusz Stroblem, z którym stworzyli Duet Gitar Klasycznych Alber-Strobel. Jako kompozytor współpracował między innymi z Agnieszką Osiecką, Elżbietą Wojnowską i Edytą Geppert. Przez wiele lat związany był z warszawskim klubem Stodoła. Do jego najbardziej znanych kompozycji należą "Zaproście mnie do stołu", "Życie moje" i "Stare łzy". Zmarł 11 stycznia 2008 roku.

11 lutego 2008 r – klub STODOŁA, Warszawa, ul. Batorego 10
początek – godz. 19.00

Na scenie wystąpią artyści, którzy doskonale znali Henryka Albera Serafinowicza.

Dochód z koncertu zostanie przekazany rodzinie zmarłego.

Scenariusz ramowy:

1-Old Timers - „Pogrzeb Nowoorleaański”
2-Ela Wojnowska - “Życie moje", „Punkt zwrotny”
3-Ania Czuba - „Zamiast”, "Rosemary`s Baby”
4-Kasia Dereń - „Nad Wisłą", „Próbuję”
5-Grażyna Orszt - „Blaszany saksofon”
6-Antoni Aduszkiewicz - „Urzeczona”
7-Natalia Kukulska - „Tiers in Heaven”
8-Winicjusz Chróst, Ryszard Sygitowicz, Krzysztof Ścierański - "Masz przyjaciela”
9-Krystyna Prońko - „Ty o tym wiesz”
10-Filmy, zdjęcia, anegdoty
11-Janusz Strobel solo
12-Janusz Strobel Trio
13-Jolanta Marciniak - „Cichy przebój”
14-Jolanta Marciniak, Ela Adamiak - „Rzuciłabym to wszystko”
15-Ela Adamiak - „ Jesienna zaduma”
16-Hania Banaszak - „Samba w południe", „Trzeba marzyć”
17-Ela Wojnowska - „Wycieczki w głąb własnego snu”, „Zaproście mnie do stołu”
18- Old Timers - "Święci”

Benefis dla Sławka

"Benefis dla Sławka"

W Warszawie odbędzie się 5 koncertów charytatywnych, w których wystąpią gwiazdy polskiego jazzu. Muzycy przyjadą na koncerty na własny koszt i nikt nie oczekuje honorarium. Będzie można kupić wiele płyt z dyskografii Sławomira Kulpowicza, nieosiągalnych już w Polsce.
Tygodniowy cykl koncertów w różnych miejscach Warszawy zainicjowali: Tomasz Tłuczkiewicz, Milo Kurtis, Witold Popiel i Piotr Iwicki. To niezwykły przykład solidarności środowiska jazzowego, niespotykany dotąd na taką skalę.
Przygotowano projekty specjalne, m.in. Tomasz Stańko zagra z Wojciechem Waglewskim, Urszula Dudziak wystąpi z Milo Kurtisem i Piotrem Iwickim, pojawi się String Connection w oryginalnym składzie (Andrzej Olejniczak przyleci specjalnie z Hiszpanii).

21.01, Fabryka Trzciny - Trio Andrzeja Jagodzińskiego & Maciej Strzelczyk; Tomasz Stańko & Wojciech Waglewski; Kwartet Tomasza Szukalskiego; The Original String Connection
23.01, Akwarium Jazzarium - Sekstet Stanisława Sojki & Henryk Gembalski
24.01, Tygmont - Piotr Cieślikowski "I Remember Coltrane; Jam Session
26.01, Jazz Club Rynek - Anna Faber"Angelic Music"; Witold Rek; Urszula Dudziak & Piotr Iwicki & Milo Kurtis
27.01, Mazowieckie Centrum Kultury i Sztuki (ul. Elektoralna 12)- Zbigniew Namysłowski "Jak To?" feat. Paweł Jarzębski, Janusz Stefański; Kazimierz Jonkisz "Energy"; Kwartet Zbigniewa Wegehaupta; Ewa Bem; Henryk Mśkiewicz & Paweł Dobrowolski, Robert Majewski, Wojciech Majewski, Wojciech Pulcyn, Jarosław Śmietana, Jan Ptaszyn Wróblewski.

Zmarł Henryk Alber

Zmarł Henryk Alber - gitarzysta i kompozytor

11. stycznia w Warszawie zmarł po ciężkiej chorobie Henryk Alber.

Henryk Alber (właśc. nazwisko Serafinowicz) urodził się 3. czerwca 1948 roku w Otwocku. Debiutował na I Ogólnopolskim Konkursie Gry na Gitarze Klasycznej (I nagroda, 1969).
W latach 1971 – 1984 tworzył z Januszem Stroblem - Duet Gitar Klasycznych ALBER-STROBEL.
W dorobku Henryka Albera znalazły się kompozycje do spektakli poetyckich, utwory instrumentalne i piosenki m.in. : „Zaproście mnie do stołu” (sł. Włodzimierz Szymanowicz), nagrodzona na Festiwalu Piosenki Studenckiej w Krakowie i XII KFPP w Opolu - 1974, „Wycieczki w głąb własnego snu” (sł. Marcin Wolski), „Życie moje” (sł. Andrzej Bursa) z repertuaru Elżbiety Wojnowskiej.
W latach 1985-2002 współpracował też z Edytą Geppert, której akompaniował, komponował i aranżował piosenki (album "Historie prawdziwe" z 1991r. i kilka utworów na płytach „Pytania do księżyca” – 1997r i „Pamiętnik, czyli kocham cię życie” – 1998r),
Koncertował w całej Europie, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Australii i Tajlandii.

Zmarł Jan Kaczmarek

14. listopada 2007 we Wrocławiu zmarł po długiej i ciężkiej chorobie Jan Kaczmarek - satyryk, felietonista, autor tekstów, założyciel kabaretu Elita. Miał 62 lata.

Jan Kaczmarek (fot. A. Hawałej PAP) urodził się 6 czerwca 1945 r. w Lwówku Wielkopolskim. Tam spędził dzieciństwo i młodość. Maturę zdał w Pniewach. Studiował na Politechnice Wrocławskiej, na wydziale elektroniki.
W czasie studiów, w marcu 1969 r. wraz z Tadeuszem Drozdą i Jerzym Skoczylasem założył kabaret Elita. Wkrótce dołączył do nich Roman Gerczak.
Dwa pierwsze programy Elity to "Sprasowane twarze" (1969) i "Kadroskop" (1970). Trzeci program, "Czym kurna chata bogata" (1971), to początek zawodowej działalności kabaretu. Za tytułową piosenkę tego programu kabaret otrzymał główną nagrodę na Festiwalu Polskiej Piosenki Opole '71.
W latach 70. i 80. współpracował z Andrzejem Waligórskim i Studiem 202 w Polskim Radiu Wrocław.
Znany był również z programów satyrycznych emitowanych na antenie III Programu Polskiego Radia - "60 minut na godzinę" i "Powtórka z rozrywki" - oraz z cyklu słuchowisk "Z pamiętnika młodej lekarki" nagrywanych razem z Ewą Szumańską .
Kaczmarek napisał ponad 200 piosenek ( m.in. "Kurna chata", "Zerowy bilans czyli pero, pero", "Czego się boisz głupia", "Oj naiwny", "Do serca przytul psa" . Jego teksty pełne były celnych żartów, ale i lirycznego ciepła. Do jego tekstów muzykę pisało wielu kompozytorów m.in. Włodzimierz Plaskota, Bogusław Klimsa, Marek Materna, Zbigniew Karnecki.
Kaczmarek wraz z kabaretem Elita wielokrotnie koncertował za granicą, m.in. dla Polonii w USA, Australii czy Republice Południowej Afryki. Oprócz występów z kabaretem Kaczmarek koncertował również m.in. z Ewą Bem, Andrzejem Jagodzińskim, Zdzisławą Sośnicką, Stefanem Friedmanem, Krzysztofem Jaroszyńskim, Wiktorem Zborowskim.
W latach 90. współpracował też ze Zbigniewem Lesieniem i jego kabaretem Europa, Ewą Kuklińską, Piotrem Fronczewskim. Efektem współpracy był m.in. wystawiony w teatrze w Kaliszu spektakl autorski Jana Kaczmarka "Fin de siecle", będący zbiorem refleksji autora nad końcem XX wieku, czy goszczący na estradach polskich i zagranicznych spektakl "Europa".
W 2006 r. w teatrze Ateneum w Warszawie Adam Opatowicz i Andrzej Poniedzielski przygotowali spektakl "Album rodzinny", składający się z piosenek Jana Kaczmarka w bardzo interesujących interpretacjach, przeplatanych komentarzami Poniedzielskiego.
Kaczmarek jest też autorem kilku książek i śpiewników, m.in. "Elita, moje życie - moja przygoda", "Kurna Chata", "Co za czasy - piosenki kabaretowe".
Współtwórca Elity Jerzy Skoczylas wspomina Kaczmarka bardzo osobiście: Byliśmy ze sobą blisko, pewnie patrzę na niego inaczej. Wspólnie bawiliśmy się na weselach czy chrzcinach, że nie wspomnę o wspólnie przemierzonych kilometrach. Ale pewien jestem, że strata po Janie Kaczmarku jest ogromna i niepowetowana. Wiadomość o śmierci artysty niestety nie była dla bliskich mu wielkim zaskoczeniem, ponieważ chorował on od kilku lat na chorobę Parkinsona i był w ciężkim stanie.

Mirek Breguła nie żyje

Mirosław Breguła współzałożyciel zespołu Universe, nie żyje.

”Z wielkim żalem i bólem zawiadamiamy, że 2 listopada 2007r. rano odszedł od nas jeden z liderów i założycieli zespołu Universe Mirek Breguła. Jesteśmy wstrząśnięci tym faktem i pogrążeni w smutku. Więcej informacji podamy w najbliższym czasie”. (z oficjalnej strony zespołu Universe) fot. Archiwum PAP

Mirosław Breguła (ur. 10 lutego 1964 - zm. 2 listopada 2007 w Chorzowie) – wokalista, gitarzysta i kompozytor. W 1981 r. razem z Henrykiem Czichem założył zespół Universe. Nazwa zespołu nawiązywała do fascynacji Mirka Breguły grupą The Beatles i inspirowana była utworem "Across the Universe" Johna Lennona i Paul’a McCartney’a . W 1983 grupa ta zwyciężyła na Młodzieżowym Ogólnopolskim Przeglądzie Piosenki we Wrocławiu. W 1992 r. na festiwalu w Opolu zespół zdobył I nagrodę w konkursie premier za piosenkę "Daj mi wreszcie święty spokój". Zespół koncertował m.in. w USA, Niemczech i na Kubie. Charakterystyczny głos Mirka był znakiem firmowym zespołu. Na początku lat 90. ukazała się składanka "The best of Universe". W nagraniach kolejnych płyt brali udział m.in. Józef i Jan Skrzek, Andrzej Urny i Beno Otręba. Najbardziej znane piosenki Universe to "Mr Lennon", "Wołanie przez ciszę", "Ty masz to, czego nie mam ja", "Tacy byliśmy" oraz "Tyle chciałem Ci dać" w duecie z Beatą Kozidrak. Ostatnia płyta grupy – “Zanim” – ukazała się na rynku w roku 2005.

2 listopada 2007 roku nad ranem 43-letni muzyk popełnił samobójstwo w chorzowskiej kamienicy, w której mieszkał. Pozostawił po sobie list pożegnalny, którego treść nie została podana do wiadomości.

zmarł Jacek Skubikowski

13. czerwca 2007 w Warszawie, w wieku 52 lat, zmarł Jacek Skubikowski - piosenkarz, gitarzysta, kompozytor i autor tekstów piosenek. Przez ostatnie dwa lata życia zmagał się z rakiem krtani.

Urodził się 25. września 1954 r. Absolwent Media Music Services w Londynie (dyplom inżyniera dźwięku i producenta nagrań). Debiutował w latach 70-tych w zespołach studenckich. Współpracował z grupami country i folk oraz z zespołami jazzowymi. Od 1983 r. występował jako solista. Wtedy też zaczął tworzyć teksty i muzykę dla siebie i innych wykonawców. Największe przeboje stworzył dla zespołów Lombard, Lady Pank, a także dla Martyny Jakubowicz, Krystyny Prońko, Ewy Bem.
Jako członek Stowarzyszenia Artystów Wykonawców SAWP Jacek Skubikowski był współautorem projektu ustawy o dobrowolnej opłacie za pobieranie plików przez Internet.

Najbardziej znane utwory:

• Jedyny hotel w mieście
• Dobre miejsce dla naiwnych
• Następnym razem pójdzie jak z nut
• Lizak
• Słodkie cudo z M-2
• Ja tu tylko śpię
• Uczciwa bieda
• Nawet nie pytaj
• Było nas dwoje
• Agato, Renato, Beato
• Ostatnie żywe drzewo
• Śmierć dyskotece (wyk. Lombard),
• Droga pani z telewizji (wyk. Lombard),
• Taniec pingwina na szkle (wyk. Lombard),
• Stan gotowości (wyk. Lombard),
• Kryształowa (wyk. Lombard),
• Zawsze tam, gdzie ty (wyk. Lady Pank),
• Tacy sami (wyk. Lady Pank),
• Na dobre i na złe (wyk. Anna Jurksztowicz),
• Daleka droga (wyk. Mech).

Dyskografia:

płyty długogrające

• 11 ton (z zespołem The Country Family) Wifon 1983
• Jacek Skubikowski Savitor 1983
• Jedyny hotel w mieście Wifon 1984
• Wyspa dzikich Polton 1985
• Złe słowa Pronit 1986
• Omen Wifon 1990
• Złota Kolekcja Pomaton EMI

single

Jedyny hotel w mieście/Czujny jak muszka Tonpress 1983

Piromania/Exit Tonpress 1984

Super układ/Noc ze szkła Tonpress 1985

FRYDERYKI 2006

17 kwietnia 2007 FRYDERYK 2006 - wręczenie nagród muzycznych

Gala rozdania nagród odbywać się będzie w dwóch miejscach. Nagrody w kategorii muzyki rozrywkowej wręczone zostaną w Centrum Artystycznym Fabryka Trzciny, zaś muzyki poważnej i jazzowej w położonej na warszawskiej Pradze-Północ Bazylice oo. Salezjanów.
Tegoroczna gala wręczenia Fryderyków będzie otwarta również dla gości spoza środowiska muzyczno – artystycznego. W sprzedaży znajduje się pula biletów na uroczystość wręczenia nagród zarówno w Centrum Artystycznym Fabryka Trzciny, jak i w Bazylice.

W trzynastej edycji FRYDERYK 2006 nagrody zostaną przyznane w 28. kategoriach. W tym roku po raz pierwszy wprowadzona została kategoria Wydawnictwo Specjalne - Najlepsza Oprawa Graficzna.
NAJWIĘCEJ NOMINACJI DO NAGRODY FRYDERYK 2006 OTRZYMALI:

ANIA DĄBROWSKA: 8 nominacji
Album Roku Pop, Piosenka Roku, Kompozytor Roku, Autor Roku, Wokalistka Roku, 2 nominacje w kategorii Produkcja Muzyczna Roku oraz nominacja w kategorii Videoklip Roku.
SMOLIK: 6 nominacji
Album Roku Pop, Piosenka Roku, Kompozytor Roku, Produkcja Muzyczna Roku oraz nominacja w kategorii Videoklip Roku oraz Wydawnictwo Specjalne - Najlepsza Oprawa Graficzna.

Wśród nominowanych są także m.in.: Wojciech Kilar, Tomasz Stańko, Piotr Rubik, Gosia Andrzejewicz i Myslovitz.
23. lutego b.r. Andrzej Puczyński i Jan Chojnacki reprezentujący zarząd ZPAV podpisali ze Stanisławem Trzcińskim (grupa STX JAMBOREE) umowę na wyłączną organizację i promocję Fryderyków, a także sprzedaż praw do transmisji telewizyjnej, tego szczególnego wydarzenia w latach 2007 - 2010.

„Podpisując umową ze ZPAV-em podjęliśmy się bardzo ważnego i niełatwego zadania. Chcemy, aby Fryderyki odzyskały swoją dawną renomę i zostały najważniejszą galą muzyczną w kraju. Aby tak się stało konieczne jest zorganizowanie gali wręczenia statuetek na najwyższym poziomie artystycznym, a także współpraca z kluczową stacją telewizyjną. Będziemy także zapewniali udział w gali artystów zagranicznych. Póki co jesteśmy na dobrej drodze, aby sprostać zadaniu” – powiedział Stanisław Trzciński, współwłaściciel Agencji STX JAMBOREE.

Nagrody FRYDERYK przyznano po raz pierwszy w marcu 1995 roku (FRYDERYK '94). W ciągu lat FRYDERYKI zyskały miano najbardziej prestiżowej nagrody muzycznej w Polsce - jest to jedyny tego rodzaju konkurs oparty na jasno określonych kryteriach i zasadach, gdzie laureaci wyłaniani są w drodze głosowania profesjonalnego i reprezentacyjnego dla środowiska jury złożonego z artystów, dziennikarzy i przedstawicieli branży fonograficznej, zrzeszonych w Akademii Fonograficznej (872 członków).
Począwszy od momentu powstania Akademii Fonograficznej w edycji FRYDERYK '99 artystom szczególnie zasłużonym dla polskiej kultury muzycznej przyznawana jest Nagroda Złoty FRYDERYK za całokształt osiągnięć artystycznych. Do tej pory tę szczególną nagrodę otrzymali: Marek Grechuta, Jacek Kaczmarski, Tadeusz Nalepa, Czesław Niemen, Władysław Szpilman, Krystian Zimerman. W edycji FRYDERYK 2005 laureatami Nagrody Złoty Fryderyk zostali: Andrzej Kurylewicz i Antoni Wit.

ZMARŁ ANDRZEJ KURYLEWICZ

13 kwietnia 2007

Jeden z pionierów ruchu jazzowego w Polsce w latach 50-tych. Wybitny twórca muzyki filmowej i teatralnej. Lider wielu zespołów i dyrygent wielu orkiestr. Autor pieśni do wierszy poetów niemieckiego baroku oraz do poezji J. Kochanowskiego, A. Puszkina, Cz. Miłosza i O. Mandelsztama. Twórca piosenek do tekstów m.in. Agnieszki Osieckiej i Wandy Warskiej. Kompozytor różnych form muzyki symfonicznej, kameralnej, sakralnej, baletowej. Laureat prestiżowych nagród i wyróżnień.

Andrzej Kurylewicz urodził się 24. listopada 1932 we Lwowie. Gry na fortepianie uczył się od szóstego roku życia w Szkole Muzycznej we Lwowie, a po wojnie, w latach 1946-50, w Instytucie Muzycznym w Gliwicach i średniej Szkole Muzycznej w Krakowie. Na scenie jazzowej debiutował jeszcze w okresie studiów, grając w klubie studenckim Rotunda. Swój entuzjazm dla jazzu przypłacił relegowaniem z PWSM w Krakowie, gdzie studiował w latach 1950-54 grę na fortepianie i kompozycję.
W 1954 roku związał się z zespołem MM 176, a rok później założył własny kwintet.
Na I Międzynarodowym Festiwalu Jazzowym w Sopocie w 1956 wystąpił nowoczesny zespół, grający w składzie J. Bednarczyk - trąbka, Z. Gadomski - trąbka, R. Garbień - kontrabas, A. Kurylewicz - fortepian, L. Lic - klarnet, R. Szumlicz - perkusja, J. Tatarak - saksofon tenorowy oraz śpiewająca Wanda Warska.
W latach 1958-78 występował z różnymi formacjami m.in.: Jazz Believers, Moderniści, własnym trio, kwartetem i kwintetem oraz z Orkiestrą Jazzową Polskiego Radia, prowadził Orkiestrę PRiTV a także awangardową Formację Muzyki Współczesnej łączącą wszystkie współczesne trendy muzyczne.
Od 1967 roku, z żoną Wandą Warską, prowadził Piwnicę Artystyczną na Starym Mieście, gdzie odbywały się koncerty, wieczory poetyckie i wystawy.
Od końca lat 70-tych poświęcił się ponadto komponowaniu muzyki poważnej. W 1981 roku jego I KWARTET SMYCZKOWY został wykonany na festiwalu "WARSZAWSKA JESIEŃ".
W latach 1987-91 był członkiem Zarządu Głównego Związku Kompozytorów Polskich. W tym czasie współpracował ze State University of Kansas w Lawrence. W ostatnich latach występował jako pianista, grając utwory Karola Szymanowskiegi i Fryderyka Chopina.


Filmografia:

1991: Panny i wdowy
1986: Nad Niemnem
1986: Rykowisko
1980: Droga
1979: Cóżeś ty za pani
1979: Lekcja martwego języka
1978: Polskie Drogi
1978: Lalka
1978: Pan Tadeusz (teatr)
1977: Trzy po trzy
1970: Draka
1969: Czekam w Monte-Carlo
1969: Ostatni świadek
1967: Ja Gorę
1967: Cyrograf dojrzałości
1966: Kontrybucja
1966: Sublokator
1965: Pierwszy pawilon
1965: Niedziela sprawiedliwości
1964: Docent H.
1962: Dziewczyna z dobrego domu
1960: Powrót
1960: Rzeczywistość

Nagrody i odznaczenia:

1965: nagroda Komitetu d/s PRiTV za osiągnięcia w dziedzinie twórczości jazzowej i podniesienie poziomu orkiestry bigbandowej Polskiego Radia)
1978: nagroda jury za muzykę - serial “Polskie Drogi”- reż. Janusz Morgenstern, 1976-78, (II Festiwal Polskiej Twórczości Telewizyjnej- Olsztyn)
1978: nagroda Miasta Warszawy
1979: nagroda za muzykę - “Lekcja martwego języka”- reż. Janusz Majewski, 1979, (VI Festiwal Polskich Filmów Fabularnych - Gdańsk)
1980: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
1981: nagroda za muzykę – Droga -reż. Ryszard Ber, 1980 - MIĘDZYNARODOWY KONKURS TWÓRCZOŚCI RADIOWEJ I TELEWIZYJNEJ W SIENIE - "PRIX ITALIA '81"
1984: tytuł Kompozytora Miasta Wilhelmshaven.
1997: Medal Miasta Warszawy
2001: Wielki Krzyż Orderu Zasługi RFN
2005: Złoty Fryderyk za całokształt osiągnięć artystycznych

Na ławeczce z Panią Hanką

4 kwietnia 2007

W centrum Łomży stanie pomnik Hanki Bielickiej.
O lokalizacji pomnika najsłynniejszej współczesnej łomżynianki zadecydują mieszkańcy miasta.

Pomnik, na wzór pomnika Juliana Tuwima w Łodzi, będzie miał formę ławeczki, na której przysiadła Artystka.

„Chcemy, aby mieszkańcy sami zdecydowali, gdzie chcą usiąść obok Pani Hanki (…) Wszelkie sugestie są przez nas mile widziane, czy to w formie korespondencji do urzędu, czy komentarzy na naszej stronie internetowej. Dyskusję chcemy zakończyć 20. kwietnia” - powiedział prezydent Łomży, Jerzy Brzeziński.

Inicjatywę upamiętnienia w ten sposób honorowej obywatelki Łomży wysunęli przedstawiciele wielu środowisk społecznych i naukowych, m.in. Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Łomżyńskiej i Wyższej Szkoły Agrobiznesu. Rzecznik Urzędu Miejskiego - Łukasz Czech nie wykluczył, że na ławeczce z Hanką Bielicką będzie można usiąść jeszcze w tym roku.

Nagrody im. Mateusza Święcickiego

3 kwietnia 2007
Gratulacje dla nominowanych do nagrody im. Mateusza Święcickiego

Program Trzeci PR obchodził 1 . kwietnia swoje 45. urodziny. Dwadzieścia lat temu, przy okazji 25-lecia, powołano specjalną nagrodę, za szczególne osiągnięcia w dziedzinie twórczości, wykonawstwa lub popularyzacji polskiej muzyki rozrywkowej i jazzowej. Przyznawane wtedy nagrody zaczerpnęły swoją nazwę od nazwiska pierwszego szefa muzycznego Trójki – Mateusza Święcickiego. Święcicki był też autorem pierwszej audycji w Trójce „Mój magnetofon”, przekształconej po latach w „Muzyczną pocztę UKF”.

Pierwsze „ Mateusze” wręczono 1. kwietnia 1987 roku Franciszkowi Walickiemu za pomysł i realizację koncertów „Old Rock Meeting – Czy nas jeszcze pamiętasz” oraz Krzysztofowi Popkowi za utworzenie i prowadzenie orkiestry jazzowej „Young Power”.

Wśród laureatów nagród „Mateusza” w następnych latach znaleźli się m.in. :
Basia Trzetrzelewska, Zbigniew Namysłowski, Tomasz Stańko, Stanisław Sojka, Edyta Bartosiewicz, Mirosław Czyżykiewicz, Ewa Bem , Tadeusz Nalepa, Magda Umer, Agnieszka Osiecka, Grzegorz Turnau, Anna Maria Jopek, Maryla Rodowicz, Lech Janerka.

„Super Mateusza” Trójka przyznała Czesławowi Niemenowi w 1999 roku i była to ostatnia nagroda w tym cyklu.

Dziś, po 8 latach przerwy, Program Trzeci Polskiego Radia powraca do tradycji przyznawania nagród im. Mateusza Święcickiego. Trójkowa Akademia Muzyczna nominowała do nagród następujących Artystów:

Nominacje za rok 2006 i interpretacja Akademii:

- Gabriela Kulka – za poszukiwanie własnej, oryginalnej koncepcji artystycznej
- Aga Zaryan – za płytę „Picking Up The Pieces" wykonaną na najwyższym poziomie artystycznym
- Coma – za nadzwyczajną osobowość sceniczną wokalisty i wyjątkową ekspresję całego zespołu
- Grzegorz Turnau - za płytę "Historia pewnej podróży" z piosenkami Marka Grechuty
- Andrzej Smolik – za trzecią płytę długogrającą ”3”
- The Car Is On Fire – za płytę „Lake And Flames”
- Żywiołak – za nowatorstwo w zmaganiu się z folkową materią
- Artur Rojek – za pomysł i animację imprezy OFF Festiwal

Nominacje za całokształt pracy artystycznej:

- Wojciech Waglewski
- Wojciech Karolak
- Andrzej Poniedzielski.

Serdecznie gratulacje dla wszystkich nominowanych i dla … szefów Programu Trzeciego za powrót do tradycji!

Zginął Wojciech Drabowicz

28 marca 2007 (pap)

Wojciech Drabowicz – solista Teatru Wielkiego – zginął 27. marca w wypadku samochodowym

Wojciech Drabowicz, pochodzący z Poznania znany baryton śpiewający na scenach operowych całego świata, zginął w wypadku samochodowym. Do wypadku doszło 27. marca, we wtorek po południu na autostradzie A2 w okolicach Nowego Tomyśla. - VW passat z nieustalonych przyczyn zjechał na prawe pobocze, przebił siatkę okalającą drogę i uderzył w drzewo. Kierowca zginął na miejscu - powiedział w środę Radosław Bratkowski z biura prasowego wielkopolskiej policji.

- Wojciech miał wiele planów artystycznych. Miał zaśpiewać podczas Festiwalu Beethovenowskiego w Warszawie, przygotowywał się do tournee z Filharmonią Narodową, miał też wystąpić w inscenizacjach zagranicznych - powiedział impresario Drabowicza, Andrzej Szwed.

Wojciech Drabowicz urodził się w 1966 roku w Poznaniu. Karierę rozpoczął w 1974 roku w Chórze Poznańskich Słowików, z którym koncertował w wielu krajach Europy oraz w Ameryce Południowej.
Drabowicz ukończył Akademię Muzyczną w Poznaniu w klasie śpiewu Antoniny Kaweckiej. Triumfował w trzech konkursach wokalnych: Konkursie im. Adama Didura w Bytomiu, Konkursie im. Piotra Czajkowskiego w Moskwie i Konkursie Belvedere w Wiedniu.
Od 1989 roku był solistą Teatru Wielkiego w Poznaniu, gdzie zadebiutował główną rolą w "Eugeniuszu Onieginie" Czajkowskiego. Regularnie występował na wielu scenach w kraju i za granicą. Obok tradycyjnego repertuaru operowego śpiewał w operach kompozytorów współczesnych, m.in. Petera Eotvosa ("Trzy siostry"), Victora Ullmanna ("Der Kaiser vom Atlantis"), Kurta Weila ("Die Sieben Todsunden").
Występował też gościnnie na scenach operowych Brukseli, Paryża, Lille, Lyon, Barcelony, Frankfurtu, Antwerpii, Tel Awiwu, Berlina, Montrealu, Carnegie Hall, Genewy, Dublina, a także Teatru Wielkiego i Filharmonii Narodowej w Warszawie.
Artysta brał również udział w wielu festiwalach muzycznych o międzynarodowej renomie, m.in. w Wexford, Brighton, Glyndebourne, Londynie, Bregenz, Sarajewie, Wrocławiu i współpracował z takimi dyrygentami jak: Claudio Abbado, Charles Dutoit, Sir Charles Mackerras, Kent Nagano, Antonio Pappano, Kazimierz Kord, Peter Eötvös, Gienadij Rożdziestwienski.
Za rolę tytułową w "Królu Rogerze" Szymanowskiego Drabicz został uhonorowany Nagrodą im. Andrzeja Hiolskiego za najlepszą kreację operową sezonu 1999/2000.

JACEK LECH NIE ŻYJE

25 marca 2007

W wieku 59 lat zmarł 25 marca w Katowicach po ciężkiej chorobie Jacek Lech - wokalista zespołu Czerwono-Czarni.
Był przedstawicielem pokolenia, które tworzyło muzykę lat 60.

Jacek Lech (właściwie Leszek Zerhau) urodził się 15 kwietnia 1947 w Bielsku-Białej. Już w czasach szkolnych założył zespół amatorski, w którym śpiewał i grał na skrzypcach, basie i kontrabasie. W 1966 roku zajął pierwsze miejsce w III Ogólnopolskim Konkursie Piosenkarzy i Zespołów Amatorskich w Jeleniej Górze. Tego samego roku estradowy debiut, pod pseudonimem Jacek Lech, miał miejsce w Nowej Hucie. Artysta został solistą zespołu Czerwono-Czarni. Pierwsza piosenka "Bądź dziewczyną moich marzeń" stała się od razu wielkim przebojem. Rok później, na V Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w 1967 roku otrzymał wyróżnienie za piosenkę "Pozwólcie śpiewać ptakom". Piosenkę tę nagrodzono też na I Międzynarodowym Festiwalu w Soczi.
Z zespołem Czerwono-Czarni wziął udział m.in. we wspólnym koncercie z The Rolling Stones oraz w wystawieniu mszy beatowej "Pan przyjacielem moim".
Pod koniec 1972 roku rozstał się z zespołem Czerwono-Czarni.
W 1973 założył własny zespół o nazwie Nowa Grupa. Wypadek samochodowy w Zielonej Górze przerwał na rok działalność artystyczną. Jacek Lech powrócił na scenę w roku 1974 z solowym albumem "Bądź szczęśliwa".
"Bądź dziewczyną z moich marzeń", "20 lat a może mniej", "Czereśnie-wiśnie", "Warszawa jest smutna bez ciebie", „Mężczyzna nigdy nie płacze”, „Gdzie szumiące topole” - to największe przeboje Artysty, który był niezwykle popularny w okresie big beatu.
Wielokrotnie występował na polskich festiwalach, m.in. na KFPP w Opolu i Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu, gdzie w 1983 otrzymał honorowy Złoty Pierścień, a w 1986 Srebrny Pierścień. Koncertował również za granicą, m.in. w dawnej Jugosławii, na Węgrzech oraz w ośrodkach polonijnych USA i Kanady.
Po zakończeniu kariery scenicznej Jacek Lech założył agencję artystyczną poświęcając swój czas młodym wykonawcom.

Dyskografia:

• 1970– Bądź dziewczyną z moich marzeń
• 1974 – Bądź szczęśliwa
• 1977 – Latawce porwał wiatr
• 1998 – Kolędy
• 1994 - The Best of Jacek Lech
• 2006 – Gwiazdozbiór muzyki rozrywkowej/Od piosenki do piosenki

Jacek Kaczmarski skonczyłby 50 lat

22 marca 2007

W czwartek, 22 marca 2007 roku Jacek Kaczmarski skończyłby 50 lat.

Przed trzema laty nieuleczalna choroba pokonała człowieka, którego twórczość wywarła ogromny wpływ na pokolenia Polaków w czasie niezwykłych przemian.
Kilka dni temu Sejm RP uczcił 50. rocznicę urodzin poety. W specjalnej uchwale podkreślono, że twórczość Jacka Kaczmarskiego była "źródłem siły i nadziei, kodem porozumienia całych pokoleń Polaków rozsianych po wszystkich kontynentach".
W czwartek 22 marca Trójka przypomni jego twórczość. Przez cały dzień na antenie będą się pojawiać piosenki Jacka Kaczmarskiego. Będą mu także poświęcone specjalne audycje: "Akademia Muzyczna Trójki" (o 11:10 poprowadzi ją Monika Makowska, a od 22:30 do 23:00 Janusz Deblessem), reportaż (18:15 "Nadzieja dla zaawansowanych" Teresy Drozdy), "Klub Trójki" i "Magazyn Bardzo Kulturalny" oraz specjalne wydanie "Gitarą i Piórem" w nocy z czwartku na piątek (02:00 - 04:00). Po 23:00 usłyszymy zarejestrowane w Trójce koncertowe nagrania Jacka Kaczmarskiego.
25. marca w Muzycznym Studiu Trójki im. Agnieszki Osieckiej odbędzie się szczególny koncert. Hołd Jackowi Kaczmarskiemu, z okazji 50. rocznicy jego urodzin, złoży zespół HABAKUK, który zaprezentuje w stylu reggae, pieśni z repertuaru zmarłego trzy lata temu poety i pieśniarza.
Zespół wydał w marcu album zatytułowany „A ty siej…”, na którym znalazły się: „Mury”, „Arka”, „Krajobraz po uczcie” i Źródło”. W nagraniach wzięli gościnnie udział m.in. Muniek Staszczyk, Mateusz Pospieszalski, Antoni „Ziut” Gralak i córka barda – Patrycja Kaczmarska. Kto wystąpi z zespołem Habakuk i jak zabrzmią pieśni Jacka w takich niecodziennych interpretacjach, przekonamy się podczas koncertu, który transmitowany będzie w najbliższą niedzielę w radiowej Trójce o godz. 20.05.